طراحی دکوراسیون اتاق کودکطراحی اتاق کودک

کودکان معمولا دوست دارند در مورد اینکه اتاقشان چگونه تزئین شود بحث کنند. آنها معمولا در مورد رنگ اتاق و دیوارها و مبلمان مناسب خود  نظراتی بیان میکنند و می خواهند در آنها تصمیم گیری شود. بدین شکل کودکان فرضیه طراحان را قطعی خواهند کرد. این فرضیه اساس طراحی دکوراسیون خواهد بود که تصور کودکانه، اشکال معماری و شاخص مربوط به خود را برمی انگیزد.

در واقع اتاق کودک قلمروی مخصوص به آنان است. آنجا برای کودکان همچون جهانی بزرگ تصور می شود. آنها در آنجا به موسیقی گوش میدهند، بازی میکنند، در رویای خود فرو می روند، کتاب می خوانند و......

از این رو کودک همواره در حال جنبش و جنبیدن است و دوست دارد کنجکاوی و کاوش را همراه با بازی در دنیای خود انجام دهد. بنابراین نحوۀ تزئین اتاق باید مطابق با فعل و انفعال درون کودک باشد و حس کنجکاوی او را برانگیزد. از این رو بهترین فضاها جهت کودکان می بایست رنگارنگ، جذاب، پرمشغله و منظم، پر نشاط ولی با این حال آرامش بخش و در عین حال بی خطر باشد. نائل گشتن به اینها تنها به وسیله برنامه ریزی دقیق میسر خواهد بود. از این رو با مدنظر قرار دادن المان های زیر خواهیم توانست در ایجاد محیطی مناسب و متناسب با حال و هوای آنان و هر آنچه در رشد و تعالی آنان تاثیر گذار است، فائق گردیم.

1- یافتن علاقه کودک: با کودک خود صحبت کنید و فعالیت های مورد علاقه او را بیابید و توجه نمایید او از چه چیزهایی لذت می برد و دوست دارد نحوۀ تزئین اتاق او چگونه باشد.کودکان باید کمک کنند محیط خود را بیافرینند، بدین ترتیب آنها یاد می گیرند مسئولیت پذیر بوده و برای به ثمر رساندن کیفیت استعداد وجودی خود کوشش نمایند.

2-  قیاس و مبلمان: طراحی منطبق با شرایط کودکان به طور قطع بستگی به شناخت کافی از ویژگی های رشد آنان دارد. خصوصیات جسمی و روانی کودکان در مراحل مختلف رشد، اساس برنامه ریزی فضا وطراحی برای آنان است. اندازه میز و صندلی و کمد های اسباب بازی و نیز ار تفاع مناسب دستگیره های دستشوئی و شیرها و .....ضروری است.

اگر فضا و عناصر آن متناسب با اندازه های کودکان باشد،آنها بسادگی می توانند از فضا و عناصر مربوط به خود استفاده کنند. قطعات متنوع مبلمان، نیمکت، میز و صندلی، تابلوها و قفسه ها و دیگر وسایل که با مقیاس ودر حد و اندازه آنان ساخته می شود، اغلب برای هر بازی شکل ویژه ای به خود می گیرند.

3– تقسیمات فضا: اتاق کودک باید به طریقی چند منظوره طراحی شود و از آنجایی که کودکان از اتاقشان برای بسیاری از فعالیت ها در کنار استراحت و خواب استفاده می کنند، تقسیمات و قلمرو های خاص و مشخص خود را طلب   می کند. از قبیل فضایی برای مطالعه و بازی های مهیج و همچنین فضایی برای سرگرمی. فضای بازی باید در کنار فضای خواب واستراحت کودک و در ارتباط مناسب با آن طراحی دکوراسیون شود.

4- محدودیت ها: کودک در این مرحله کنجکاو و بی باک است تا آنجایی که آنها هیچ گونه اطلاعی از خطر ندارند. از این رو با ایجاد قفسه ها نه تنها اشیایی مانند بطری و دارو در ارتفاعی مناسب بوده و از دسترس کودک در امان هستند بلکه محیط نیز نظمی دو چندان میابد .

5- رنگ: رنگ های روشن به چشم بچه ها با شکوه هستند. برای دیوارها از کاغذ دیواری رنگی و یا رنگ شاد استفاده کنید و رنگ و بافت را به تزئین اتاق اضافه نمائید. می توانیم حریم ها و همچنین لبه های دیوار را مشخص و برجسته نمائیم و ابرها و ستارگان را بر سقف اضافه کنیم. کودکان رنگ های تابناک و درخشنده را دوست دارند، اما شما می توانید با بکار بردن رنگ های شاد و تابناک در روی هر دیوار، محدوده های رنگی ایجاد کنید. رنگ های شاد و شفاف و آزاد، تصور کودکانه را برمی انگیزد و آنان را به آفرینش و خلاقیت تشویق می کنند. همچنین دیوارهای روشن همراه با کاریکتورهای کارتونی و مانند آنها، در دیوار اتاق های کوچک می تواند بسیار مفید باشد.

6- روشنایی: فضاهایی با نور طبیعی و شفاف اثر مثبت بر کودکان دارند. به عبارت دیگر اتاق های تاریک با نور مصنوعی و نامناسب اثر منفی در پی خواهند داشت.

از این رو گزیدن نحوه و میزان روشنایی در اتاق کودک اهمیتی بس مهم را ایفا می نماید و تاثیر مهمی در خواندن و نوشتن و ایجاد آرامش و تمرکز آنان دارد. نور مناسب، فضا را جهت محیطی آرام و مناسب برای مطالعه آماده می نماید. بررسی میزان نور در روحیه کودکان حائز اهمیت است.

7- پنجره ها: پنجره و جهت آن در اتاق کودک اهمیت ویژه ای دارد. از طریق آن نور شمالی به داخل می تابد و شادابی و سحر خیزی را به بار می آورد. کودکان پنجره هایی که در تقابل با چشمانشان است، بیشتر دوست دارند، زیرا آنها مجبور نیستند برای نگاه کردن به خارج قد بکشند و از سوی دیگر کودک از میان پنجره ها حرکت خورشید را دنبال میکند تا زمانی  که به محل مشخصی برسد و غروب کند، آنگاه فعالیت های خود را خاتمه می دهد.

در گرداگرد این عناصر، کودکان بازی می کنند و از این طریق از تصوراتشان بهره می برند تا دنیای خودشان را بیافرینند. از این رو با ایجاد کنش و واکنش و ایجاد کنجکاوی خواهیم توانست کودک خود را به فکر فرو بریم. ایجاد کنش، دنیای جدیدی را بر روی کودک خواهد گشود و او را در شناخت هرچه بیشتر پیرامون و دنیای پر رمز و راز خود تشویق خواهد نمود.


مطالب بیشتر :

Go to top